Արևիկ Համբարձումյանի «Կենաց Ծառը»
Մոսկովյան փողոցում եմ, ճեպում եմ Լոֆթ՝ հանդիպելու «Լոֆթ» կենտրոնների գլխավոր տնօրեն Արևիկ Համբարձումյանին. պիտի ճյուղ առ ճյուղ հավաքենք նրա «Կենաց Ծառը»: Մտնում եմ ներս ու փորձում եմ մտաբերել՝ երբևէ տխրե՞լ եմ Լոֆթում: Ոչ: Լոֆթի դռներից ներս տոնի զգացողություն կա, ստեղծագործական խառնաշփոթ, թեթևություն… Եվ դա վարակիչ է: Վարակիչ է նաև... Read more
Մելքիսեդեկի կոչումը. Արթնանում եմ հույսով, որ այսօր կանեմ ավելին
Մեր զրուցակիցն է Արարատյան Հայրապետական թեմի Քանաքեռի Սուրբ Հակոբ եկեղեցու հոգևոր սպասավոր Տեր Շմավոն քահանա Ղևոնդյանը: Նա շուրջ երկու տասնամյակ է, ինչ ծառայում է Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցում: Յոթ բաժակ կաթ և փրկություն – Տե՛ր հայր, ի՞նչ եք հիշում ձեր մանկությունից: – Հինգ տարեկանից սկսած ինչ-որ հատվածային իրադարձություններ եմ... Read more
Ապրող ու ապրեցնող գիրքը
2008 թվականից ՀՀ կառավարության նախաձեռնությամբ և Գրողների միության որոշմամբ  հայ մեծանուն բանաստեղծ Հովհաննես Թումանյանի ծննդյան օրը՝ փետրվարի 19-ը, Հայաստանում նշվում է որպես Գիրք նվիրելու օր:  Գրքի և ընթերցանության նշանակության շուրջ  զրուցել ենք առաջնորդանիստ Սուրբ Սարգիս եկեղեցու հոգևոր սպասավոր Տեր Շահե քահանա Հայրապետյանի հետ:   -Տե՛ր հայր, ի՞նչ խորհուրդ ունի... Read more
Դավիթ Սահակյանցի «Կենաց Ծառը»
Առավոտյան ժամը 10-ն է. շտապում եմ հասնել «Ռոբերտ Սահակյանց փրոդաքշն» անիմացիոն ստուդիա: Հենց այնտեղ է իր աշխատանքային–ստեղծագործական օրն անցկացնում մուլտիպլիկատոր Դավիթ Սահակյանցը: Աշխատասենյակում, որի պատերին փակցված են Սահակյանցի ընտանեկան-ընկերական լուսանկարներից, սկսում ենք զրույցը՝ կյանքի, աշխարհի, տան, ընտանիքի ու ընկերների մասին. այսպես ամբողջանում է Դավիթ Սահակյանցի «Կենաց Ծառը»: Զրույցի մանրամասները կարդացեք ստորև. Երբ ես ծնվեցի, բնականաբար, ինքս ոչինչ հիշել չեմ կարող: Բայց մերոնց լսելով կարող եմ ասել, որ ամենաշատը մայրս է ուրախացել... Read more